Wednesday, 8 November 2017

तुझ्यासाठी सखे

तुझ्यासाठी सखे



तुझ्यासाठी आज फक्त 
पावसाचा शृंगार केलाय.......
इवल्याशा थेंबांचा 
कंबरपट्टा विणलाय ...
टपोऱ्या थेंबांचे 
डूल घातलेत कानात....


मोठ्ठ्या सरीची 
मोहनमाळ घातलीये गळ्यात ....
लवलवणाऱ्या हिरवाईची 
काकणं भरलीत हातात ...
टपटपणारया पागोळ्यांचा 
नाद गुंफलाय घुंगरात....
चमचमणाऱ्या बिजलीची 
चंद्रकोर रेखलीय कपाळावर .....
आणि सावळया मेघांची 
काजळरेषा पापणीवर .....
सप्तरंगी इंद्रधनू 
ल्यायलेय अंगभर ,
वाऱ्याचा सळसळाट 
घुमतोय पदरावर ......


तुला आवडतं ना म्हणून
मातीच्या सुगंधाचं 
अत्तरही माखलंय ...
अन गोजिरवाणं श्रावणफूल 
केसात माळलंय ...............
बघ तरी सखे ,
तुझ्यासाठी 
आज 
नखशिखांत 
पाऊस 
बनून 
आलेय............

वेडी ही बहीणीची माया

वेडी ही बहीणीची माया



माणसांच्या गर्दीत 
हरवून बसला माझा भाऊ 
सांगा ना त्याला 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ......

एकुलता एक दादा 
त्याला जिवापाड जपला 
लग्न झाल्या पासून 
वाहिनी च्या पदरा आड लपला 
एक दिवस तरी नको वाहिनी ला भिऊ 
सांग ना रे 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ......



नको दादा साडी मला 
नको पैसा पाणी 
तुझ्या सूखा साठीच 
देवा ला करते विनवणी 
सांग तुला कोणत्या रंगाचा  शर्ट घेऊ 
सांग ना तुला 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ. .... 

काम गेलं तुझ्या दाजीचं
म्हणून दुसऱ्याच्या शेतात कामाला जाते 
तळ हातावरले फोड बघून 
तूझी आठवण येते 
दादा चढउतार होतात जीवनात 
तू घाबरुन नको जाऊ 
सांग ना तुला 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ. ...

उचलत नाहीस फोन म्हणून 
वहीनीला केला 
Wrong नम्बर करत 
कट त्यांनी केला 
नसेल ओळखला आवाज म्हणून त्रास नको देऊ 
दादा सांग ना रे 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ. ...


आई बाबा सोडून गेले 
घर पोरकं झालं
आठवणींचे आभाळ 
डोळ्यामधी आले 
वाईट वाटते शेजारी येतात  जेव्हा त्यांचे भाऊ 
सांग ना तुला 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ....

नको मला जमीन 
नको घराची वाटणी 
आवडीने खाईन 
भाकरी आणि चटणी 
काकूळती ला आला जीव 
मनात राग नको ठेऊ 
दादा सांग ना रे 
भेटायला कोणत्या पत्त्यावर येऊ .....

बहिण

बहिण

।। मायेचं साजुक तुप
            आईचं दुसरं रूप।।

       ।।  काळजी रूपी धाक
           प्रेमळ तिची हाक।।

        ।। कधी बचावाची ढाल
      कधी मायेची उबदार शाल।।

      ।। ममतेचं रान ओलांचिंब
   पाण्यातील आपलंच प्रतिबिंब।।



     ।। दुःखाच्या डोहावरील 
           आधाराचा सेतू।।

        ।। निरपेक्ष प्रेमामागे 
           ना कुठला हेतू।।

        ।।कधी मन धरणारी ,
     तर कधी कान धरणारी.।।

    ।।कधी हक्काने रागवणारी,
 तर कधी लाडाने जवळ घेणारी.।।

        ।।बहिणीचा रुसवा जणु,
          खेळ उन-सावलीचा.।।

       ।।भरलेले डोळे पुसाया
      आधार माय- माऊलीचा.।।

    ।।कुठल्याच नात्यात नसेल एवढी 
          या नात्यात ओढ आहे.।। 



       ।।म्हणूनच बहिणीचं हे नातं 
             चिरंतन गोड आहे.।।

    ।।भरलेलं आभाळ रितं कराया
         तिचीच ओंजळ पुढे येई .।।

      ।।जागा जननीची भरुन  
    काढण्या निर्मीली आईनंतर ताई.।।


झोपलेल्या राशी

झोपलेल्या राशी



तारवटल्या डोळ्यांनी, 
बदलत रहातो कुशी 
अंथरुण भर लोळत लोळत, 
झोपते मेष राशी  ।।

कधी इथे झोप कधी तिथे, 
सवय त्याची अशी, 
खुट्ट होता ताडकन् 
उठते वृषभ राशी   ।।

जाडजुड गादी हवी 
पलंगपोस मऊ ऊशी, 
राजेशाही थाट, 
पाय चेपून घेते, मिथुन राशी  ।।



दंगा गोंगाट असो किती 
झोप यांना येते कशी, 
शांत गाढ माळरानीही 
घोरते निवांत कर्क राशी  ।।

आपलेच अंथरुण पांघरुण 
आपलीच तीच ऊशी, 
सावधान पोज घेऊनच 
निद्रा घेते सिंह राशी  ।।

दारे खिडक्या बंद करुन 
पुन्हा पुन्हा तपाशी, 
अर्धे नेत्र उघडे ठेऊन, 
झोपते कन्या राशी   ।।

दमसा भागता जीव म्हणे 
कधी एकदा आडवा होशी, 
ब्रह्मानंदी टाळी लागून, 
झोपी जाते तुळ राशी  ।।

एक मच्छर भुणभूण कानी 
कपाळावर बसली माशी, 
माझ्या नशीबी झोप नाही, 
म्हणते नेहमी वृश्चिक राशी  ।।



ऑफिसात डुलकी खुशाल घेशी, 
रित अशी ही उनाडटप्पू 
झोपली बघा धनू राशी  ।।

सगळं कसं वेळेवर 
जांभयी दहाच्या  ठोक्याशी, 
गजर नाही भोंगा नाही 
उठते वेळेत मकर राशी  ।।

शिस्तीत आपण रहायचं 
तक्रार नाही कशाची, 
जिथे जसे जमेल तशी, 
निद्रीस्त होई कुंभ राशी  ।।

हातपाय घुऊन येऊन 
प्रार्थना करून देवापाशी, 
दिनकर्माचा आढावा घेते 
सात्विकतेने मीन राशी   ।।

आई मी येऊ का?

आई मी येऊ का?



आई मी येऊ का?
का रे राजा?

डॉलरचा रेट कमी झाला
जा आपल्या घरी ट्रम्प म्हणाला

राजा इथली धूळ सोसेल का ?
इथली बेशिस्त पचेल का?
आम्हाला हिणवण्यात 
दिवस जातोय तुझा
परत साऱ्यांना 
आपलं म्हणशील का?



आई इथे आता 
नाही कुणी कुणाचे
सगळंच वातावरण 
झालंय खूपच संशयाचे
माहीत नाही माझी 
नोकरी कधी जाईल
भीती आता वाटते 
धोब्याचा कुत्रा होईल



एखादी छान नोकरी 
तिथे मिळेल ना गं मला
इथल्यासारखं नाही मिळालं 
तरी चालेल आता मला

ये बाळा ये 
तुला सामावून नक्की घेणार
परका झाला होतास 
पोरका नाही करणार।  

अरे राजा ये ना

अरे राजा ये ना

 

अरे राजा ये ना
नको ग आई

नोकरी मला लागू दे
डॅालर जरा कमवू दे
कर्ज माझे फिटू दे
मग मी येईन

अरे राजा ये ना
नको ग आई



गर्दी किती तिथे
राहू मी कुठे?
घर मला घेऊ दे
मग मी येईन

अरे राजा ये ना
नको ग आई

रस्ते तिथे छोटे
त्यात खड्डे मोठे मोठे 
शिस्त नाही कुठे 
हॅार्नच्या आवाजाने कानच फाटे

नाही गुणांची कदर
नाही बुध्दीचाआदर
भ्रष्टाचाराचा कहर
कसा जमायचा वावर ?

स्वच्छतेचा अभाव
सत्ता संपत्तीचा प्रभाव
आरक्षणाचा दबाव
कसा लागेल माझा निभाव?

तुला सांगतो एक खरे
वाटते इथेच आता बरे
आई बाबा तुम्हीच  
इथे येता का सारे?

आई तू ये ना
नको रे राजा

आई तू ये ना
नको रे राजा



तू म्हणतोस ते खरे
इथे नाही आता बरे
पण कारण याला
आम्हीच तर सारे

कुणी राहिले गप्प
आळी मिळी चुप्प
देश सोडून कुणी
निघून गेले हुप्प

नाही पुढाऱ्यांना टोकले
ना भ्रष्टाचाराला रोकले
ना न्यायासाठी झटले
नाही एकतेला जपले

नाही शिस्तीचे पालन
ना संस्कृतीचे जतन
नाही निसर्गाचे संवर्धन 
शिक्षणाचे निमूट, पाहिले पतन.

ना सत्याचा आग्रह
ना कर्तव्याचा निग्रह 
ना मूल्यांचा संग्रह 
केला धर्माचा दुराग्रह

आता मात्र  वाटते
सुधारायचे हे चित्र 
देशाला बदलायचे
येऊन साऱ्यांनी एकत्र

मिळून आम्ही सारे
आणू बदलाचे वारे.
मग तरी तुम्ही सारे
परतून याल का रे?

Diwali

Diwali 


बोलता बोलता सहज मी 
दिवाळीचा विषय काढला 
एकदम माझ्या मित्राचा 
चेहरा पांढरा पडला 
तो म्हणाला दिवाळी आली की 
हल्ली धड धड होतं 
जुनं सारं वैभव आठवून 
रडकुंडीला येतं 
चार दिवसाच्या सुट्टीत आता 
कसं होईल माझं 
एवढ्या मोठ्या वेळेचं 
उचलेल का ओझं ? 
 
;
 
 मी म्हटलं अरे वेड्या 
असं काय म्हणतोस 
सलग सुट्टी मिळून सुद्धा 
का बरं कण्हतोस  ?
काय सांगू मित्रा आम्ही 
चौघ बहीण भाऊ 
कुणीच कुणाला बोलत नाही 
मी कुठे जाऊ ?
आता कुणी कुणाकडे 
जात येत नाही 
आम्हालाही दोन दिवस  
कुणीच बोलावीत नाही 
चार दिवस कसे जातील
मलाच प्रश्न पडतो 
लहानपणीचे फोटो पाहून 
मी एकटाच रडतो 
पूर्वीच्या काळी  नातेवाईक 
बरेच गरीब होते 
तरीही ते एकमेकाकडे 
जात येत होते 
कुणाकडे गेल्या नंतर 
आतून स्वागत व्हायचं 
सारं काम साऱ्यानी 
मिळून मिसळून करायचं 
सुबत्ता फार नव्हती 
पण वृत्ती चांगली होती 
गरिबी असून सुद्धा 
खूप मजा होती 
मुरमुऱ्याच्या चिवड्या मधे
एखादाच शेंगदाणा भेटायचा 
त्याप्रसंगी आनंद मात्र 
आभाळा एवढा असायचा 
लाल,हिरव्या रंगाचे 
वासाचे तेल असायचे 
अर्ध्या वाटी खोबर्याच्या तेलात 
बुडाला जाऊन बसायचे 
उत्साह आणि आनंद मात्र 
काठोकाठ असायचा 
सख्खे असो चुलत असो 
वाडा गच्च दिसायचा 
चपला नव्हत्या बूट नव्हते 
नव्हते कपडे धड 
तरीही जगण्याची 
मोठी  धडपड 
सारे झालेत श्रीमंत 
पण वाडे गेले पडून 
नाते गोते प्रेम माया 
विमानात गेले उडून 
घरा घरात दिसतो आता 
सुबत्तेचा पूर 
तरी आहे मना मनात 
चुली सारखा धूर 
पाहुण्यांचे येणे जाणे 
आता संपून गेले 
दसरा आणि दिवाळीतले
आनंदी क्षण  गेले 
श्राद्ध , पक्ष व्हावेत तसे 
मोठे  सण असतात 
फ्लॅट आणि बंगल्या मधे 
दोन चार माणसं दिसतात 
 
 
;
 
प्रवासाची सुटकेस आता 
अडगळीला पडली 
त्या दिवशी माझ्याजवळ 
धाय मोकलून रडली 
हँडल तुटलं होतं तरी 
सुतळी बांधली होती 
लहानपणी तुमची मला 
खूप सोबत होती 
 सुटकेस म्हणली सर मला 
पाहुण्याकडे नेत जा 
कमीत कमी दिवाळीत तरी 
माझा वापर करीत जा 
सुटकेसचं बोलणं ऐकूण
माझं ही काळीज तुटलं 
म्हणलं बाई माणसाचं 
आता नशीब फुटलं 
म्हणून म्हणतो बाबांनो 
अहंकार सोडा 
बहीण भाऊ काका काकू 
पुन्हा नाती जोडा 
' संदुक ' आणि ' वळकटीचे '
स्मरण आपण करू 
दिवाळीला जाण्यासाठी 
पुन्हा सुटकेस भरू                  

Winter Morning

Winter Morning


दाट धुक्याच्या पदरा आडून
रंग गुलाबी आला
अंधाराचे कवच भेदूनी
सूर्योदय झाला ||१||

हळूच वारा झोंबे अंगा
कडकडणारी थंडी
स्वैर मनाला भुरळ घालते
दवबिंदूची धुंदी ||२||
 
दूर कुठेतरी झाडावरती
किलबिल करती पक्षी
मंद वाहतो पहाट वारा
गंध ठेवूनी वक्षी ||३||

कुठेतरी मग किणकिण करते
घंटा देवाघरची
पसरत येतो गंध धुपाचा
श्रध्दा देवावरची ||४||
 

उठा मंडळी सकाळ झाली
सांगत आहे सृष्टी
प्रसन्न होवून चला झेलण्या
दयाघनाची वृष्टी ||५||

Tuesday, 27 June 2017

रंग पाण्याचे

रंग पाण्याचे 


'पाणी' शब्द हा असे प्रवाही, वळवू तिकडे वळतो हा.. जशी भावना मनात असते, रूप बदलते कसे पहा..!

नयनामध्ये येता  'पाणी'
अश्रू तयाला म्हणती,
कधी सुखाचे, कधी दुःखाचे,
अशी तयांची महती..!

चटकदार तो पदार्थ दिसता,
तोंडाला या 'पाणी' सुटते,
खाता खाता ठसका लागून
डोळ्यांतून मग 'पाणी' येते..!



धनाढ्याघरी लक्ष्मी देवी,
म्हणती अविरत भरते  'पाणी'..
ताकदीहूनी वित्त खर्चिता
डोक्यावरूनी जाते  'पाणी' ..!

"वळणाचे 'पाणी' वळणावरती"
म्हण मराठी एक असे,
"बारा गांवचे 'पाणी' प्यालाय"
चतुराई यातूनी दिसे..!

लाथ मारूनी 'पाणी' काढणे, लक्षण हे तर कर्तृत्वाचे,
मेहनतीवर 'पाणी' पडणे
चीज न होणे कष्टाचे..!

उत्कर्ष दुज्याचा मनी डाचतो,
'पाण्या'त पाहणे गुण खोटा..   
'पाणी'दार ते नेत्र सांगती,
विद्वत्तेचा गुण मोठा..!



शिवरायांनी कितीक वेळा,
शत्रूला त्या 'पाणी' पाजले..
नामोहरम करून, अपुले
मराठमोळे 'पाणी'दाविले..!

टपोर मोती दवबिंदूचे
चमचम 'पाणी' पानावरती,
क्षणैक सुखाची प्राप्ती म्हणजे,
अळवावरचे अलगद 'पाणी'..!

कळी कोवळी कुणी कुस्करी,
काळजाचे त्या 'पाणी' होते..
ओंजळीतूनी 'पाणी' सुटता,
कन्यादानाचे पुण्य लाभते..!

मायबाप हे आम्हां घडविती,
रक्ताचे ते 'पाणी' करूनी..
विनम्र होऊन त्यांच्या ठायी
नकळत दोन्ही जुळती 'पाणि'

आभाळातून पडता 'पाणी'
तुडुंब, दुथडी नद्या वाहती,
दुष्काळाचे सावट पडतां
सारे' पाणी पाणी करती..!

अंतीम समयी मुखात 'पाणी'
वेळ जाणवे निघण्याची..
पितरांना मग 'पाणी' देऊनी,
स्मृती जागते आप्तांची..!

मनामनांतील भावनांचे,
'पाण्या' मध्ये मिसळा रंग..
प्रतिबिंबीत हे होते जेव्हा,
चेहऱ्यावरती उठे तरंग..!!......

फक्त हिमतीने लढ

फक्त हिमतीने लढ


घरटे उडते वादळात  
बिळा, वारूळात पाणी शिरते 
कोणती मुंगी ? कोणतं पाखरू ? 🐜🕊
म्हणून आत्महत्या करते ?

प्रतिकुल परिस्थितीत ही वाघ लाचारीने जगत नाही 
शिकार मिळाली नाही म्हणून 
कधीच अनूदान मागत नाही 🐅

घरकुला साठी मुंगी 
करत नाही अर्ज 
स्वतःच उभारते वारूळ 
कोण देतो गृहकर्ज ?🎭



हात नाहीत सुगरणी ला 
फक्त चोच घेउन जगते 
स्वतःच विणते घरटे छान 
कोणतं पॅकेज मागते ?🕴

कुणीही नाही पाठी 
तरी तक्रार नाही ओठी 
निवेदन घेउन चिमणी 
फिरते का कोणत्या योजनेसाठी ?

घरधन्याच्या संरक्षणाला 
धाऊन येतो कुत्रा 
लाईफ इन्शुरन्स काढला का ? 
अस विचारत नाही मित्रा🐕

राब राब राबून बैल 
कमाउन धन देतात 
सांगा बरं कुणाकडून 
ते निवृत्ती वेतन घेतात ?🐂


कष्टकर्याची  जात आपली 
आपणही हे शिकलं पाहिजे 
पिंपळाच्या रोपा सारखं 
पाषाणावर टिकलं पाहिजे🤕

कोण करतो सांगा त्यांना 
पुरस्काराने सन्मानित 
तरीही मोर फुलवतो पिसारा 
अन कोकिळ गाते मंजुळ गीत🐧

🐝मधमाशीची दृष्टी ठेव 
फुलांची काही कमी नाही 
मधाच्या पोळ्यासाठी मित्रा 
कोणतीच रोजगार हमी नाही

घाबरू नको कर्जाला 
भय, चिंता फासावर टांग 
जिव एवढा स्वस्त नाही 
सावकाराला ठणकाऊण सांग😎

काळ्या आईचा लेक कधी 
संकटापुढे झुकला का ? 
कितीही तापला सुर्य तरी 
समुद्र कधी सुकला का ?🌊💦

निर्धाराच्या वाटेवर 
टाक निर्भीडपणे पाय 
तु फक्त विश्वास ठेव 
पुन्हा सुगी देईल धरणी माय🎑

निर्धाराने जिंकु आपण 
पुन्हा यशाचा गड 
आयुष्याची लढाई 
फक्त हिमतीने लढ👊

फक्त हिमतीने लढ👊

किचनची शिकवणी

किचनची शिकवणी


ठरवलच जर मनापासून, 
तर कुठे ही शिकता येत. 
किचन मधील प्रत्येक भांड,
काहीतरी शिकवून जात. 1

परात ,मोठी पातेली,
सारच सामावून घेतात.
मन मोठा करा असच,
जणू ते सांगत असतात. 2


नात कस जपायच हेच,
कप बशी सहज शिकवते.
कपाकडून काही चुकले,
तर बशी मात्र संभाळून घेते. 3

गाळणी, चाळणी व झारी,
निवडकपणा शिकवतात.
हव तेच तिघी निवडतात,
नको ते बाजूला करतात. 4 

वेळेच नियोजन कस कराव,
हेच तर कूकर शिकवत असतो. 
एकाच वेळी डाळ,भात शिजवतो, 
आणि बटाटा ही उकडून देतो. 5



मिळूनमिसळून रहा असे,
मिक्सर नेहमीच सांगतो.
मिळेल त्या सगळ्यांना तो, 
मस्त एकजीव करून टाकतो. 6

विळी ,सुरी आणि किसणी,
विषय सहज करायला शिकवतात. 
मोठ्या भाज्या बारीक चिरताना, 
सतत याचीच आठवण देतात. 7 

चमचा, ढवणा चिमटा,
सावधगिरी शिकवत असतात.
स्वतः उष्णता सोसताना ते,
आपला हात मात्र वाचवतात. 8

भांडी ठेवण्याची मांडण, 
सुव्यवस्थापन दाखवून देते.
तीच्या असल्यामुळेच पटकन,
हवी ती वस्तू हाती मिळते. 9

परत किचनमध्ये जाताना,
आता आदरानेच तुम्ही जा.
अजून काय शिकता येईल?
तेही नक्कीच शोधून पहा. 10

कवी एक गृहिणी 😊

फुटका आरसा अन तुटका कंगवा

फुटका आरसा अन तुटका कंगवा

ज्यांचं ज्यांचं वय आज 
40-45 आहे, 
त्यांच्या स्वभावामधे 
बराच संयम आहे.

कुठून आला हा संयम, 
एवढी नम्रता कशी ?
अपमान पचवण्याची 
ताकद आली कशी ?



या प्रश्नांची उत्तरं 
जरूर तुम्हाला मिळतील,
जर तुम्हाला बालपणीचे 
त्यांचे दिवस कळतील. 

दारिद्र्य आणि गरीबी
घरोघरी होती, 
अंग घासायला दगड 
अन दाताला राखुंडी होती. 

कशाचं बॉडी लोशन 
अन् कसचं Hair Gel, 
हिवाळ्यात अंग उललं की 
आमसुलाचं तेल.

तोंड पाहण्यासाठी नेहमी 
फुटका आरसा असायचा 
इतकुश्याच तुकड्यामधे 
एकतर फक्त डोळा ,नाहीतर कान दिसायचा. 


सगळे दात असलेला कंगवा 
कधीही मिळाला नाही, 
अफगाण स्नोचा भाव आम्हाला 
कधीच कळला नाही. 

चड्डी अन् सदऱ्याला 
तांब्याची इस्त्री असायची, 
न्याहारीला लोणच्यासोबत 
शिळी भाकरी मिळायची. 

कबड्डी , लंगडी , कोया 
फ़ुकटे खेळ असायचे, 
दोन्ही घुडगे फुटले तरी 
पोरगे खूश दिसायचे. 

कांद्याचे पोहे अन् 
मुरमुऱ्याचा चिवडा, 
पेढ्याचा तुकडा मिळाला की 
आनंद आभाळाएवढा. 

काजू , बदाम यांच्याबद्दल 
फक्त ऐकून होतो, 
एखादा पाहुणा आला की 
अंगणात नाचत होतो. 

मोठ्या माणसांसमोर जायची 
हिंमतच नसायची,
वडील बैठकीत असले की 
पोरं ओसरीवर दिसायची.

आजकालच्या पोरांना हे 
खरं वाटणार नाही, 
आई वडिलांच्या गरीबीवर 
विश्वास बसणार नाही. 

म्हणून म्हणतो पोरांनो 
आई वडिलांशी बोला, 
काही नाही मिळालं तरी 
आनंदाने डोला. 

नसण्यातच मजा होती 
मोठं झाल्यावर कळतं,
खरं शिक्षण माणसाला 
गरीबीकडूनच मिळतं.
    
   🌹💐 प्रिय...आई वडील 💐🌹

 

Saturday, 25 June 2016

एका पित्याने आपल्या मुलीला केलेली जगाची खरी ओळख

एका पित्याने आपल्या मुलीला केलेली जगाची खरी ओळख

लक्षात ठेव पोरी,
तू तुकडा आहेस काळजाचा.
विपरीत काही घडलं,
तर जीव जाईल आमचा.

तुला घराबाहेर पाठवायला,
मन आमचं धजत नाही.
पण शिक्षणापासून तुला दूर ठेवावं,
असही वाटत नाही.



तळ हातावरच्या फोडाप्रमाणे,
जपलय तुला काळजीने.
जाणिव ठेव त्याची आणि,
झेंडा लाव तुझ्या यशाचा.

उच्छल, धांदरट राहू नकोस,
स्वप्नात उगीच गुंतू नकोस.
आरशापुढे उभं राहून,
वेळ वाया घालू नकोस.
मोहात कसल्या पडू नकोस,
अभ्यास करण्या विसरुं नकोस.

पैसे देवूनही मिळणार नाही,
तुझा वेळ आहे लाख मोलाचा.
मन जीवन तुझं कोरं पान,
त्यावर कुणाचं नांव लिहू नकोस.

स्पर्श मायेचा की वासनेचा,
भेद करण्यात तू चूकू नकोस.
मोबाईल-संगणक आवश्यकच गं,
जाळ्यात त्यांच्या गुरफटू नकोस.

परक्यांवर विश्वास करू नकोस,
अनादर नको करू गुरूजनांचा.
आपल्या पायावर ऊभे राहून,
निश्चय कर मनाचा.



देहाचं प्रदर्शन करण्यासाठी,
संस्कार कपडे टाकू नको.
लाज वाटेल असं काही करण्यासाठी,
चेहरा उगीच झाकू नको.

चूकांना येथे नसतेच कधी माफी,
गेलेली अब्रूही परत येत नाही.
खूप जिव आहे तुझ्यावर बापाचा,
मुलीच्या चालण्या बोलण्याकडे,
सतत डोळा असतो समाजाचा.

असं विपरीत घडत असलं तरी,
आमचा तुझ्यावर विश्वास आहे ग बाई.
या जगाची ही खरी-खोटी ओळख,
देतो तुला करून माझी आई.

जीजाऊ, सावित्री आणि अहिल्या,
किरण बेदीही तुझा आदर्श आहे.

युग आहे गुणांचं-स्पर्धेचं,
हिमतीनं तू संघर्षही करशील.
मात्र, यशावरती स्वार होण्याचा,
लगाम लागतो माझ्या पोरी संयमाचा.

लक्षात ठेव पोरी,
तू तुकडा आहेस काळजाचा.
विपरीत काही घडलं,
तर जीव जाईल आमचा.

वेळच कुठंय् मला

वेळच कुठंय् मला

 
रात्र सरली, दिवस उगवला,
मोबाइलचा अलार्म आरवला,
सुर्यनारायणाचे दर्शन घ्यायला,
वेळच कुठंय् मला ?
मुलांना उठवा, डबा करा,
बसस्टापपर्यंत सोडवा चला,
मुलांचा गोड गोड पापा घ्यायला,
वेळच कुठंय् मला ?


सर्वांच्या नाष्टयाच्या प्लेट भरा,
पटकन लागा स्वयंपाकाला,
स्वतःच्या पोटात दोन घास ढकलायला,
वेळच कुठंय् मला ?
आठ वाजताचा सायरन झाला,
उशीरच होतोय ऑफिसला,
आरशात बघून नट्टापट्टा करायला,
वेळच कुठंय् मला ?
वेळेत घरी जाण्यासाठी,
कामाचा ढीग हवा लवकर उपसायला,
सख्यांशी हितगुज करायला,
वेळच कुठंय् मला ?
ऑफिस सुटले, बाजारहाट करा,
जीव तळमळतोय मुलांना भेटायला,
गाडीच्या ओव्हरस्पीड कडे बघायला,
वेळच कुठंय् मला ?
नवऱ्याला चहा, मुलांचा अभ्यास,
हवा देवापुढे दिवा लावायला,
संध्याकाळचा वॉक घ्यायला,
वेळच कुठंय् मला ?
रात्रीचा स्वयंपाक, उद्याची तयारी,
उशीरच होतोय झोपायला,
टिव्ही वरच्या मालिका बघायला,
वेळच कुठंय् मला ?


गोल गोल चक्रात अडकलेय मी,
गलेलठ्ठ पगार मिळवायला,
मात्र स्वतःसाठी खर्च करायला,
वेळच कुठंय् मला ?
लहान थोरांच्या दुखण्या-खुपण्याला,
रजा लागते आजारपणाला,
स्वतःचीच मात्र काळजी घ्यायला,
वेळच कुठंय् मला ?
कधीकधी वाटते, अकस्मात काळ येईल,
जेंव्हा देवाघरी न्यायला,
जरा थांब त्याला म्हणता,
म्हणेल तोही तेव्हा,
वेळच कुठंय् तुला ?
वेळच कुठंय् तुला ?

संसार म्हणजे चालायचचं

संसार म्हणजे चालायचचं



घर कितीही आवरलं
तरी दिवसभर पसरायचंच.
कट्टा पुसून ठेवला की
दुध उतू जायचंच
संसार म्हणजे चालायचचं. 

रविवारी एखाद्या खूष होऊन
हॉटेलात मोठ्ठ बिल करायचं.
खिरीतल्या वेलदोड्याचे टरफल मात्र
चहाच्या डब्यात जायचंच.
संसार म्हणजे चालायचचं. 



पोरांसाठी सगळं करतो म्हणलं
तरी कधी त्यांनाच रागवायचं.
रडून झोपले की
पांघरूण घालताना कुरवाळायचं 
संसार म्हणजे चालायचचं. 

बाहेर कितीही चेष्टा केली तरी
तू मला आणि मीच तुला ओळखयाच. 
शॉपिंग ला गेल्यावर,
दोघांनी एकाच स्वस्त वस्तूला उचलायचं.
संसार म्हणजे चालायचचं. 

धावपळ करून का होईना 
चौकोनी कुटुंब सांभाळायचं.
आजारी पडल्यावर, सगळा धीर गळून  
आई-बाबांनाच आठवायचं. 
 संसार म्हणजे चालायचचं. 



जरा एका जागी स्थिरावलं की
पुढे जायला बस्तान हलवायचं. 
आधीचं सोडून चूक तर नाही न केली
हे एकमेकांना विचारायचं.
संसार म्हणजे चालायचचं. 

छोट्या छोट्या गोष्टींवरून 
तुझं माझं भांडण व्हायचंच.
आयुष्य मात्र सगळं विसरून 
एकत्र  होऊन जगायचं.
संसार म्हणजे चालायचचं.

कोकण

कोकण

 कोकण म्हणजे कौलारू घर, स्वच्छ अंगण, तुळस व
तिला आधार देणारा दिवा....
-----------------
कोकण म्हणजे गोठा, साठवून ठेवलेलं गवत आणि
गाईच्या भोवती पिंगा घालत असलेलं तिचं वासरू.....
----------------
कोकण म्हणजे बाहेरची पडवी, झोपाळा,
त्यावर असलेली पानसुपारीची पिशवी, तिरक्या रिपी मारलेल्या खिडक्या....
-------------------
कोकण म्हणजे माजघर, एका कोपऱ्यात पडलेलं
जातं, आज्जीने सारवलेली चूल, फुंकून ओलसर
झालेला कारभारणीचा चेहरा,


------------------
कोकण म्हणजे देव, महापुरुष, वेतोबा, रवळनाथ,
सातेरी, गिरोबा, रामेश्वर, कुणकेश्वर, सागरेश्वर,....
-------------------
कोकण म्हणजे कौलारू देवळे, घुमत असलेला गुरव,
रोखून बघत असलेले मानाचे दगड.......
-----------------
कोकण म्हणजे गर्द देवराई, त्यात नाहीशी होणारी देवाची वाट आणि वेशीवर दिलेला नारळ......
-------------------
कोकण म्हणजे घुमत असलेले ढोल, येणारं निशाण,
त्याला तोरण बांधण्यासाठी घरातल्यांची घाई......
--------------------
कोकण म्हणजे देवचार, त्याच्या चपलांचा आवाज, मनात असलेली भीती, वाडवडलांची पुण्याई....
---------------------
कोकण म्हणजे लाल माती, मोहरत असलेला आंबा, फणस आणि डोलणारी 
माडापोफळीची झाडं.....
--------------------
कोकण म्हणजे पतेरा, बकुळीचा धुंद वास, करवंदाची घनदाट जाळी आणि 
कण्हेरीची फुलं.....  
----------------------
कोकण म्हणजे सुरमई, बांगडा, कुर्ल्या, कालवं,
चिंबोरी आणि मोरी माश्याचं कालवण,
--------------------
कोकण म्हणजे चुलीवर भाजला जात असलेला
बांगडा, भाकरी, आणि कांद्या-गोलम्याचा ठेचा......
-----------------------
कोकण म्हणजे उकड्या तांदळाची पेज, उकडलेल्या
आठळा आणि फणसा-केळफुलाची भाजी.....
----------------------
कोकण म्हणजे भात, कैरी घातलेली डाळ, घावणे
आणि वाटप घातलेली उसळ,
-----------------
कोकण म्हणजे तळलेली सांडगी, कांडलेली
पिठी, सुकत असलेली आंब्याची साठ आणि मुरत
असलेलं लोणचं.....


-----------------
कोकण म्हणजे नदीला आलेला पूर, मुसळधार
पाउस, आणि कोपऱ्यात पुढे सरकत असलेला नांगर....
------------------
कोकण म्हणजे पेप्सी खात जाणारी पोरं,डांबरी रस्ता, पत्र्याचा पूल आणि खालून वाहणारा व्हाळ.....
----------------
कोकण म्हणजे लाल डब्याची एष्टी, धुरळा आणि
नातवांची वाट बघत स्टॉपवर उभे असलेले आजोबा.....
--------------------
कोकण म्हणजे महापुरुषाची पूजा, वडा भात उसळ
आणि लाऊडस्पीकर....
------------------
कोकण म्हणजे गणपती, मंडपी, सजावट, मोदक,
उसळ आणि डबलबाऱ्या,
---------------
कोकण म्हणजे दिवाळी, फोडलेलं कारीट,
करंज्या आणि उंच निघून जात असलेले कंदिल,
----------------
कोकण म्हणजे होळी, गोडाचं जेवण, गाडलेला खांब, केलेली शिकार आणि मारलेल्या बोंबा......
-------------------
कोकण म्हणजे पाटीवर काढलेली सरस्वती,
शाळेत नेलेल्या काकड्या, उदबत्या आणि
पोरांचं भजन..   
--------------------
कोकण म्हणजे गावच्या ग्रामदेवतांच्या जत्रा,
पूजा , शिरा, मुखवटे, फुगे आणि खाजं........
------------------
कोकण म्हणजे नांदी, तबल्यावर पडलेली थाप,
धर्मराजाची एन्ट्री आणि दशावताराची समृद्ध कला,
---------------------
कोकण म्हणजे समुद्रावरचं, देवळातलं,पिंपळाखालचं, मळ्यातलं क्रिकेट आणि "टुरलामेंट"........
--------------------
कोकण म्हणजे समुद्र, किनारा, नाठाळ वारा,
ती गाज आणि दूरवर गेलेली गलबतं,चकवणारे मासे, लागलेली रापण,
ओढणारे तांडेल आणि बघ्यांचा हा गलका.....
---------------'-----
कोकण म्हणजे सर्जेकोटची जेटी, चमचमणाऱ्या
माश्यांचा लिलाव, दमून परत आलेल्या होड्या,
------------------
कोकण म्हणजे संपलेली सुट्टी, परत जायची
तयारी, जड झालेला चाकरमान्याचा पाय
आणि सगळ्याचे डोळ्यात आलेलं पाणी,
खूप काही सांगू पाहणारा, 
पूर्ण न उलगडणारा, कसलाच अंत नसलेला असा
काशीविश्वेश्वराचा एक डाव..

मालवणी म्हणी

मालवणी म्हणी


1) येवाजलला साधात तर दळीदार कित्याक बाधात
2) लिना लिना नी भिकार चिन्हा
3) वसाड गावात एरंड बळी
4) वेताळाक नाय बायल, भामकायक नाय घोव
5) सरकारी काम, तीन म्हयने थांब


6) सरड्याची धाव वयपुरती
7) सात पाच रंभा नी पाण्याचा नाय थेंबा
8) हयरातय नाय नी माशातय नाय
9) हळ्कुंडाच्या पदरात शेळ्कुंड
10) हात पाय र्‍हवले, काय करु बायले
11) हो गे सुने घरासारखी
12) देणा नाय घेणा आणि कंदिल लावन येणा
13) करुन गेलो गाव आणि .... चा नाव
14) काप गेला भोका रवली
15) कावळो बसाक फांदी मोडाक
16) मोठ्या लोकंची वरात आणि हगाक सुद्धा परात
17) हगणार्‍याक नाय तरी बघणार्‍याक होई लाज
18) कापाड न्हेला बायन आणि चींधी नेली गायन
19) गावकारची सुन काय पादत नाय?
20) कपाळार मुकुट आणि खालसुन नागडो
21) कोंबो झाकलॉ म्हणान उजवाडाचा रव्हत नाय
22) दोडकार्‍याचा कपाळात तिनच गुंडे
23) केला तुका - झाला माका
24) कोको मिटाक जाता मगे पावस येता
25) करुक गेलं गणपती आणि झाला केडला
26) कशात काय आणि फटक्यात पाय
27) आपला ठेवा झाकान आणि बघा दुसऱ्याचा वाकान
28) दिस गेलो रेटारेटी आणि चांदण्यात कापूस काती
29) आवस रडता रोवाक आणि चेडू रडता घोवाक
30) करून करून भागलो आणि देव पूजेक बसलो
31) जेच्या मनात पाप तेका पोरा होती आपोआप
32) जेच्या खिशात आणो तो म्हणता मीच शाणो
33) जित्याची खोड मेल्याशिवाय जात नाय
34) फूडचा ढोर चाल्ताला तसा पाटला
35) भेरा म्हणता तेरा आणि माजाच तूनतुना खरा
36) आपली मोरी आणि मुताक चोरी?


37) हाडाची काडा आणि बोच्याचा तूनतुना
38) गायरेतले किडे काय गायरेतच रवनत नाय
39) आवस सोसता आणि बापूस पोसता
40) आंधळा दळता आणि कुत्रा खाता
41) अंधारात केला पण उजेडात इला
42) कायच नाय कळाक - बोको गेलो म्हाळाक
43) एक कानार पगडी आणि घराक बायल उघडी
44) येळार येळ - शीगम्याक खेळ
45) घरासारखो गुण, सासू तशी सून
46) चल चल फुडे तीन तीन वडे
47) चव नाय रव धनगरा पोटभर जेव
48) चुलीतला लाकूड चुलीतच जळाक होया
49) शेजारणीचा रस्सा आणि पोळयेचा काढून बसा
50) उडालो तर कावळो बुडलो तर बेडूक
51) मडकेत कडी पाटी जीव ओढी
52) घरणी बरोबर वाकडा ता खायत चुलीतली लकडा
53) पडलो तरी नाक वर
54) एक मासो आणि खंडी भर रस्सो
55) खिशात नाय दमडी आणि खावची हा कोंबडी
56) धाक नाय दारारो, फुकटचो नगारो
57) तरण्याक लागली कळ आणि म्हाताऱ्याक इला बळ
58) वसावसा खान आणि मसणात जाणा
59) दुकान नाय उघडला, तो इलो उधारेक
60) नावाजललो गुरव देवळात हगलो
61) राती राजा आणि सकाळी कपाळार बोजा
62) डाळ भात लोणचा कोण नाय कोणचा
63) देव गेल्लो हगाक आणि ह्यो गेल्लो अक्कल मागाक
64) तुमचा तुमका आणि खटपट आमका?
65) गाढवा गुळ हगती तर घोरपी भीक कित्या मागती?
66) सुने आधी खावचा, लेकी आधी लेवचा
67) वरये दितय तुका गावकार म्हण माका
68) शेजारी पाजारी मड्याक आणि पावणे सोयरे वड्याक
69) बघून बघून आंगण्याची वाडी
70) अरदो मिरग सारण गेलो आणि म्हारणीच्या झिलान उतव बांदलो
71) कोणाची जळताहा दाडी आणि तेच्यार कोण पेतयता इडी
72) बारशाक वारशी नसाय आणी अवळात बसलो देसाय
73) पानवेलीच्या धर्मान शेगलाक पाणी
74) बघता वडो मागता भजी
75) आवशीक खाव व्हरान
76) बापूस लक्ष देयना आवस जेवक घालीना
77) काकयेत कळशो आणि गावाक वळसो
78) आकाडता बापडा, सात माझी कापडा
79) आयत्यार कोयत्ये
80) आळशी उटाक आनी शिमरा शिंकाक
81) इतभर तौसा नी हातभर बी
82) कुल्यापाटी आरी नी चांभार पोरांक मारी
83) कोणाच्यो म्हशी नी कोणाक उठा बशी
84) खळ्यात मुतलला आनी जावयाक घातलला सारख्याच
85) खांद्यार बसयलो तर कानात मुतता
86) खुळा भांडता वझरा वांगडा
87) खेकट्याक मेकटा
88) गजालीन खाल्लो घोव
89) गाबत्याक गोरवा आनी भटाक तारवा सांगलीहत कोणी?
90) गावता फुकट भाकरी तर कित्याक करु चाकरी
91) गावला तेचा फावला
92) गावात लगीन नी कुत्र्याक बोवाळ
93) चुकला माकला ढॉर धामपुरच्या तळ्यात
94) तुका नको माका नको घाल कुत्र्याक
95) दिसला मडा, इला रडा
96) देणगेसारख्या घोरीप
97) नदी आधी व्हाणो, कढलल्यो बर्‍यो
98) नाय देवच्या भाषेक बोंडगीचे वाशे
99) नालकार रडता म्हणान त्यालकार रडता
100) पावळेचा पाणी पावळेक जाताला
101) पिकला पान घळतलाच
102) पोरांच्या मळणेक बी नाय भात
103) भोपळन बाय पसारली नी पाटचे गुण इसारली
104) मिठाक लावा नी माका खावा
105) मेल्ल्या म्हशीक पाच शेर दूध
106) मोव थय खोव
107) येरे दिसा नी भररे पोटा


मोबाईल

मोबाईल


पप्पा सोडा मोबाईल
माझ्या सोबत बोला
थोडावेळ बागेमध्ये
खेळु आपण चला...!

सोबत तुम्हाला नेहमी 
मोबाईल लागतो केवळ 
घरी आल्यावर तरी
घ्या ना मला जवळ...!



रात्रभर मोबाईल
असतो तुमच्या उशाला
तरीसुद्धा दिवसभर
सोबत ठेवता कशाला...?

पप्पा आज मोबाईल
ऑफिसमध्ये विसरा
माझा चेहरा होईल
आनंदाने हसरा...!


दिवसभर मोबाईल
तुम्ही हातात धरता
माझे बोट धरून
सांगा कधी फिरता...?

पुढच्या जन्मी मला
मोबाईल व्हायच आहे
कारण मला दिवसभर
पप्पांसोबत रहायचं आहे...!

काही नसण़्यातच होता आनंद मोठा

काही नसण़्यातच होता आनंद मोठा


आर्थिक स्टेबिलिटी मिळवताना
बरच गणित चुकत जातं 
"नसण्यातच आनंद असतो "
उत्तर शेवटी हाती येतं !

लहानपणी शाळे मधे 
एकच ड्रेस असायचा 
खाकी चड्डी पांढरा सदरा प्रत्येकाच्या अंगावर दिसायचा

पायात चप्पल असणं
ही लक्झरी असायची 
गावात एखाद्या कडेच
"बाटाची"चप्पल दिसायची!



रेशनच्या दुकानावर 
लोकं चकरा मारायचे 
तवा कुठं वायरच्या पिशवीत किलोभर साखर आणायचे !

वरच्या वर्गात जाताना 
पुस्तक जुनेच असायचे 
शुभंकरोती आणि बे एक बे मात्र पोरं
घरोघरी  म्हणायचे !

सडा, सारवण, धुणं, भांडी 
बायकांना तर आरामच नव्हता
ज्याच्याकडे ' पाणी तापवायचा बंब '
तोच सगळ्यात श्रीमंत होता !

दिवाळीच्या फराळाला
सर्वांनी एकत्र बसायचं
खऊट खोबर्याच्या तेला मधे
वासाच तेल असायचं !!

कुठला मोती साबण
अन कशाची काजू कतली 
माया, प्रेम एवढं होतं की
गोड लागायची वातड चकली !!

भात, पोळी , गोडधोड
सणासुदिलाच व्हायचे 
पाहुण्याला गरम नी
घरच्याला गार पोळी वाढायचे !


पिझ्झा , बर्गर , न्यूडल्स 
आजकाल रूटीन असतं
गरीबीला लपवणं
फारच कठिण असतं.....

स्वयंपाक घरात आता भरपूर
किराणा भरलेला असतो 
खाऊ घालायची वासनाच नाही
म्हणून लोणच्याला बुरा येतो? 

हल्ली आता प्रत्येकाच्ं
पैकेज फक्त मोठ्ठ असतं 
दिवाळीच्या दिवशी सुद्धा
पॉश घर "भकास " वाटतं ?

का बरे पहिल्यासारखे 
पाहुणे आता येत नाहीत ?
हसण्याचे आणि खिदळण्याचे आवाज कानावर येत नाहीत.....

काय तर म्हणे आम्ही आता 
हाय फाय झालो !
चार पैसे आल्यामूळे, खरंतर
सगळेच पुरते वाया गेलो !!

कशामुळे घात झाला 
काहीच का कळत नाही ?
एवढं मात्र खरं की
पहिल्यासारखं
सुख आता अजिबात मिळत नाही ?

प्रगती झाली की अधोगती ?
काहीच उमजेना ??
माणसाला माणसाकडून 
अजिबात प्रेम मिळेना ?

अहंकार कुरवाळल्याने
प्रेमाचे झरे आटलेत
अन् आधार गमावल्यामुळेच
" सायक्याट्रिस्ट " जवळचे झालेत !!

भ्रमामध्ये राहु नका 
जागं व्हा थोडं.....
माणसाशिवाय माणसाचं
सुटत नसतं कोडं !

Monday, 26 October 2015

आयुष्य

आयुष्य



आयुष्य म्हणजे खेळ नव्हे,
फुकट मिळालेला वेळ नव्हे,
आयुष्य एक कोडं आहे,
सोडवाल तितक थोडं आहे,
म्हणुन म्हणतेय आयुष्यात
येऊन माणसं मिळवावी…!!
एक-मेकांची सुख दु:खे
एक-मेकांना कळवावी


 बघायला गेलं तर
आयुष्यही खूप सोप असतं…
जगायला गेलं तर
दु:खातही सुख असतं…
चालायला गेलं तर
निखारेही फूले होतात…
तोंड देता आले तर
संकट ही शुल्लक असतं…
वाटायला गेलं तर
अश्रूंत ही समाधान असतं…
पचवायला गेलं तर
अपयश ही सोपं असतं…
हसायला गेल तर
रडणेही आपल असतं…
बघायला गेलं तर
आयुष्यही खूप सोपं असतं…




 आयुष्य म्हणजे पत्यांचा खेळ.
चांगली पानं मिळणं
आपल्या हातात नसतं.
पण
मिळालेल्या पानांवर
चांगला डाव खेळणं,
यावर आपलं यश
अवलंबून असतं...


अश्रु नसते डोळ्या
मधे तर डोळे इतके
सुंदर असले नसते..!
दुःख नसते ह्रदयात तर
धडकत्या ह्रदयाला काही
किंमत उरली नसती..!
जर पुर्ण झाल्या असत्या
मनातील सर्व इच्छा तर
भगवंताची काहीच गरज
उरली नसती..!!


 आयुष्य पण हे
एक रांगोळीच आहे.
ती किती ठिपक्यांची
काढायची हे नियतीच्या
हातात असले तरी
तिच्यात कोणते व कसे
रंग भरायचे हे आपल्या
हातात असते.


आयुष्य खुप कमी आहे,
ते आनंदाने जगा..!
प्रेम् मधुर आहे,
त्याची चव चाखा..!
क्रोध घातक आहे,
त्याला गाडुन टाका..!
संकटे ही क्षण-भंगुर आहेत,
त्यांचा सामना करा..!
आठवणी या चिरंतन आहेत,
त्यांना ह्रदयात साठवून ठेवा..


 कधी असेही जगून बघा
कधीतरी एखाद्यावर विनोद करण्याआधी
समोरच्याचा विचार करुन तर बघा!
तर कधी कोणाच्या हास्यासाठी,समाधानासाठी
न आवडलेल्या विनोदावरही हसुन तर बघा!
कधी असेही जगून बघा….. 




 पंख नाहीत मला पण
उडण्याची स्वप्नं मात्र जरूर बघतो..
कमी असलं आयुष्य
तरी भरभरून जगतो..
जोडली नाहीत जास्त नाती
पण आहेत ती मनापासून जपतो...
आपल्या माणसांवर मात्र
मी स्वत:पेक्षा जास्त प्रेमकरतो.. 


आयुष्य थोडसच असावं पण..
आपल्या माणसाला ओढ
लावणारं असावं, 
आयुष्य थोडंच जगावं पण..
जन्मो-जन्मीचं प्रेम मिळावं, 
प्रेम असं द्यावं की..घेणा-याची
ओंजळ अपुरी पडावी, 
मैत्री अशी असावी की..
स्वार्थाचं ही भानं नसावं, 
आयुष्य असं
जगावं की..मृत्यूने ही म्हणावं,
"जग अजून, मी येईन नंतर...